U sredu 5. septembra u galeriji "Krug" Gradskog pozorišta Bečej biće otvorena izložba radova (kolaža-digitalnih printova, crteža) Milorada Krstića umetnika iz Budimpešte. Otvaranje izložbe je u 19 časova. Izložba je postavljena do 19. septembra.
Milorad Krstić - Rođen je 1952. u Dornberku, Slovenija. Od 1989. živi i radi kao multimedijalni umetnik u Budimpešti.
Selektivne samostalne izložbe slika: Mali likovni salon, Novi Sad, 1982, Škuc, Ljubljana, 2006, Simpla, Berlin, 2009, Kunsthalle (Műcsarnok), Budapest 2011 ...
Odabrani radovi: Budapest – fotomonografija, The Adventures of Liam Grant I –II –III, dečje slikovnice, Budapest - dokumentarni film, scenografija za film Marte Mesaros – Bela Bartok: Čarobni mandarin, scenografija za Čovekovu tragedijuImre Madača za otvaranje novog Mađarskog nacionalnog teatra.., Das Anatomische Theater - interaktivni CD-ROM, sa Radmilom Roczkov, My Baby Left Me – animirani film, Das Anatomische Theater, knjiga – velika slikovnica za odrasle o 20-tom veku, 2008, Ruben Brandt – drama, 2011, The New York story, The Family, Pegam and Lambergar - stripovi, Pepe & Bob, Bite – online stripovi, scenario za dugometražni animirani film UNDO, Motel animirani film, Mou-Mush –animirana serija za decu.
Nagrade: Za My Baby Left Me - Srebrni medved na Filmskom festival u Berlinu 1995, Najbolji prvi film na festival u Annecy-u 1995, za Das Anatomische Theater - MIFA nagrada za Najbolji interaktivni projekt na festival u Annecy-u 1999, NOVAKOM nagrada 2000. Projekat u toku : Ruben Brandt – celovečernji animirani film.
Anatomija privatnosti
Paralelno sa grandioznim likovnim ciklusom „Anatomski teatar“, posvećenim 20. veku, njegovoj istoriji i umetnosti, političkim zbivanjima i vodećim ličnostima, civilizacijskim tekovinama i fenomenima, krvavim revolucijama i ratovima, a sve u likovnom ključu citata iz domena moderne umetnosti, dadaizma i nadrealizma, Milorad Krstić je stvorio i poseban, manji opus posvećen portretima. Radi se o delima najintimnijeg karaktera: Krstićevim autoportretima i portretima životne saputnice Radmile.
Ciklus slika sa temom autoportreta otkriva nam najneobičnija lica i asocijacije samog autora koji inspiracije i citate nalazi u još ranijim slikarskim periodima; kod Lipija, Bronzina, Rembranta, Domijea, ali i u moderni kod Man Reja, navlačeći začuđujuće maske, stavljajući se u neobične kontekste šivaće mašine, karte sa nagom pikovom kraljicom, časopisa za modernog muškarca „Lui“. Radi se opet o svojevrsnom „Anatomskom teatru“ ali lične i porodične intime, punom simbola i neobuzdane mašte, veštih montaža i citata. Pritom autor pokazuje svoju već poznatu virtuoznost crteža, i veštinu transformacije slikarskog i grafičkog medija, sa inkorporiranim fotografijama, u digitalni print.
U drugom ciklusu, posvećenom Radmili, mašta i simboli još su razigraniji i bogatiji. Varirana ali prepoznatljiva figura ove žene se na neobjašnjive načine kreće po naslovnim stranicama kultnih magazina „Njujorker“, „Alpinist“ i „Der Šturm“, pojavljuje se udvostručena i utrostručena demonstrirajući bogatstvo i slojevitost ličnosti, čas je sa maskom, erotično pružena po krevetu, čas sa robotom, jede jabuku sa tri ruke, na televiziji gleda demonstracije na Vol stritu, vešto puca na gangstera, ili mazi mačku... Sve su ovo prilozi anatomiji privatnosti, teatra intimnosti Milorada Krstića, koji ni u jednom trenutku ne gubi inspirativni naboj, tehničku perfekciju, istančan ukus, a sve u stilu i duhu anatomskog teatra proteklog veka koji služi kao fon ovih neobičnih scena i zbivanja. (Andrej Tišma)
{fshare}
