U Bečeju je danas, u petak, 30. januara, obeležena 84. godišnjica stradanja nevinih žrtava Šajkaško-novosadske racije iz 1942. godine.
Obeležavanje je započelo u 10.30 časova polaganjem venaca na spomen-ploču ispred PU „Labud Pejović“, dok je centralna komemoracija održana u 12.00 časova na spomen-obeležju kraj Tise, uz prisustvo predstavnika lokalne samouprave, verskih zajednica, udruženja građana i građana Bečeja.
Pre početka centralnog programa, u 11.52 časa, neformalna grupa „Bečej se budi“, grupa „Građani Bečeja uz studente“ i udruženje građana „Samo lokalno“ okupili su se kod Šlajza, gde su ukupno 17 minuta tišine odali poštu žrtvama. Nakon tišine položeni su venac i ruže, a učesnici su se povukli pre završetka zvaničnog programa.
U okviru centralne komemoracije, pesmu posvećenu stradalima pročitao je Boško Barjaktarović, pesnik iz Bečeja i član Književnog kluba „Pero amatera“, koji je za ovu priliku napisao stihove posvećene žrtvama racije iz januara 1942. godine.
Nakon toga prisutnima se obratio Milun Čokorović, predsednik SUBNOR-a, koji je podsetio da su od 25. do 29. januara 1942. godine mađarski fašisti izvršili etničko čišćenje nad civilnim stanovništvom Bečeja. On je naglasio da je sećanje na žrtve zavet za buduće generacije, poručivši mladima da pamte, uče i poštuju druge ljude, bez obzira na veru i naciju, ističući da „mi ne smemo da zaboravimo“.
Posebno sadržajan i snažan govor održao je Ladislav Trajer, predsednik Jevrejske opštine Novi Sad i član srpske delegacije Međunarodnog saveza za sećanje na Holokaust. On je naveo da je tokom racije u Bečeju stradalo 124 muškarca, 86 žena, 19 starijih osoba i 15 dece, čija je jedina „krivica bila to što su bili pravoslavne ili jevrejske vere“. Trajer je istakao da na ovom prostoru u to vreme nije postojao organizovan pokret otpora, te da je cilj racije bilo isključivo istrebljenje civilnog stanovništva, što potvrđuje veliki broj ubijenih žena, staraca i dece.
Predsednik opštine Bečej Vuk Radojević stigao je na komemoraciju tokom zvaničnog dela programa i potom se obratio prisutnima. On je podsetio da je januar 1942. godine ostavio neizbrisiv trag u istoriji Bečeja, istakavši da kultura sećanja mora biti štit od zaborava i da zločini protiv čovečnosti nemaju rok trajanja. Govoreći o mladima, naveo je da mu je drago što su učenici bili prisutni na početku obeležavanja, ali je dodao da „ne može da razume koliko je pedagoški opravdano napuštanje obeležavanja i odavanja pomena žrtvama racije“, naglasivši značaj njihove uloge u očuvanju sećanja.
Tokom komemoracije odata je pošta 215 Bečejaca koji su u januaru 1942. godine ubijeni i bačeni pod led Tise, među kojima je bio i veliki broj dece. Program je nastavljen muzičkim delom, uz izvođenje kompozicija u interpretaciji hora Jevrejske opštine Novi Sad „Hašira“.
Tokom obeležavanja služen je i parastos, a na kraju centralne komemoracije vence na spomen-obeležje kraj Tise položili su predstavnici lokalne samouprave, SUBNOR-a, jevrejske zajednice i političkih stranaka, dok je jedan venac simbolično položen i u reku Tisu, u znak trajnog sećanja na žrtve racije.
