Štab za vanredne situacije opštine Novi Bečej održao je 31. jula sednicu na kojoj je doneta preporuka o zaštiti stanovništva opštine od virusa Zapadnog Nila, a pristupiće se i uništavanju larvi komaraca koji su glavni prenosnici ove opasne bolesti.
Građanima se preporučuje da se zaštite od ujeda ovih insekata u što većoj meri, a, kao moguća rešenja predlaže se korišćenje repelenata, zaštitnih mreža na prozorima i nošenje odeće dugih rukava i nogavica. Što se uništavanja larvi tiče, tretman sa zemlje će se vršiti u narednom periodu u naseljenim mestima Bočar, Kumane i Novi Bečej, dok je u Novom Miloševu tretman sproveden 26. jula.
Prema podacima Instituta za javno zdravlje “Dr Milan Jovanović Batut”, do 17.7.2018. godine na teritoriji Republike Srbije registrovano je 29 slučajeva obolevanja od groznice Zapadnog Nila sa jednim smrtnim ishodom, u Novom Sadu, kod osobe muškog pola, starosti 84 godine (sa pridruženim hroničnim oboljenjem) koji se može dovesti u vezu sa obolevanjem od groznice Zapadnog Nila. Slučajevi su prijavljivani sa teritorije Južnobanatskog okruga (10 osoba), Grada Beograda (10), Južnobačkog (6), Sremskog (2) i Podunavskog (1) okruga. Iz ove institucije upozoravaju i da većina osoba (nekih 80%) inficirana virusom Zapadnog Nila nema nikakve simptome i znake bolesti. Kod manjeg procenta zaraženih osoba (približno 20%) simptomi podsećaju na oboljenje slično gripu, sa naglom pojavom povišene telesne temperature, glavoboljom, bolovima u mišićima i zglobovima, umorom, blagim prolaznim osipom i limfadenopatijom. Međutim, kod pojedinih osoba, dolazi do nastanka aseptičnog meningitisa ili encefalitisa, odnosno neuroinvazivnog oblika bolesti, koji zahteva hospitalizaciju. Simptomi neuroinvazivnog oblika bolesti su glavobolja, ukočen vrat, stupor (tupost), dezorijentisanost, koma, tremori, konvulzije, slabost mišića i paraliza. Nakon preležane infekcije često dolazi do razvoja dugotrajnih posledica, kao što su: umor, gubitak pamćenja, teškoće prilikom hodanja, mišićna slabost i depresija. Stopa smrtnosti je veća kod starijih osoba, naročito kod osoba iznad 75 godina života.
