U muzeju Glavaševa kuća u Novom Bečeju danas, u petak 20. februara, održan je tradicionalni Zimski susret članova Zavičajnog kluba Vranjevčana i Novobečejaca. Okupljanje je proteklo u svečanoj atmosferi i okupilo brojne poštovaoce zavičajne istorije, tradicije i kulturnog nasleđa.
Susret se tradicionalno organizuje na dan godišnjice smrti dr Vladimira Glavaša, velikog novobečejskog dobrotvora, advokata i humaniste, čije ime nosi i muzej u kojem je program upriličen. Program je započeo polaganjem cveća na njegov grob, u znak poštovanja prema doprinosu koji je ostavio zajednici.
Kustos muzeja „Glavaševa kuća“ i predstavnica Turističke organizacije opštine Novi Bečej Tatjana Vlaškalin istakla je značaj ovakvih susreta za očuvanje lokalnog identiteta.
„Ovo je dan kada se sećamo našeg velikog dobrotvora, dr Vladimira Glavaša, ali i prilika da kroz susrete poput ovog podsetimo koliko je važno negovati zavičajnu istoriju i tradiciju“, navela je Vlaškalin.
Predsednik Zavičajnog kluba Vladimir Davidović naglasio je da su ovakva okupljanja važna za povezivanje generacija i očuvanje kontinuiteta zavičajne svesti.
U okviru Zimskog susreta uručene su zahvalnice darodavcima muzeja, kao i svima koji su na bilo koji način doprineli afirmaciji i prepoznatljivosti muzeja „Glavaševa kuća“.
Poseban deo programa bile su mini-izložbe posvećene manje poznatim činjenicama iz bogate istorije Novog Bečeja.
Prva izložba fotografija obeležila je sto godina od osvećenja hrama Svetog Georgija, zadužbine Milanka Stankovića i njegove supruge Sofije, rođene Grujić. Hram se nalazi na ulasku u pravoslavno groblje u Novom Bečeju, a osvećen je 21. septembra 1926. godine, na Malu Gospojinu, od strane episkopa temišvarskog Georgija Letića. Odlukom Vlade Republike Srbije 2005. godine proglašen je spomenikom kulture. Skupu su prisustvovali i potomci Milanka i Sofije Stanković.
Druga izložba bila je posvećena spomenicima koji su nekada krasili centar Novog Bečeja. Posebno su predstavljeni spomenik kralju Petru I iz 1926. godine i spomenik kralju Aleksandru I iz 1936. godine, podignut dve godine nakon njegovog ubistva u Marselju. Iako danas postoje samo na fotografijama i u dokumentaciji, ovi spomenici ostaju važan deo kulturne i istorijske memorije grada.
Zavičajni klub brižljivo prikuplja i čuva retke fotografije i građu, nastojeći da sačuva svedočanstva o nekadašnjem izgledu varoši.
Današnji susret još jednom je potvrdio koliko je važno čuvati uspomene, negovati kulturno nasleđe i povezivati generacije kroz zajedničke vrednosti.
