Pivara u Bečeju spada među najstarije u našoj zemlji. Osnovao ju je jedan Nemac 1754. godine. Pivaru je izgradio baš u Bečeju, jer su tu bili idealni uslovi za podizanje takvog jednog postrojenja. Naime, na mestu gde se i danas nalazi pivara, nekada je išao tok reke Tise, čija je voda bila presudan činilac u proizvodnji piva. Danas pivara "leži" na Mrtvoj Tisi, jer je u drugoj polovini XIX veka izvršena regulacija reke na tom mestu.
Pivara je u prvim godinama svog postojanja tehnički bila veoma slabo opremljena, tako da se posao većim delom odvijao ručno. Oskudna i najneophodnija oprema je nabavljena u Nemačkoj i Češkoj. Kako je proizvodnja piva iz godine u godinu bivala sve veća, pivara se morala opremiti i bačvarskim i bravarskim radionicama.
Tako se 1802. godine u pivari zaposlio mladi bačvar po imenu Gerber Nandor. Bio je vredan i dobar radnik koga je vlasnik veoma cenio, i na kraju mu i dozvolio da se oženi njegovom kćerkom 1804. godine. Da bi osigurao budućnost mladima, starac rukovođenje fabrikom predaje zetu 1806. godine. 
Tada počinje novo poglavlje u istoriji bečejske pivare. Ona će biti u vlasništvu porodice Gerber četiri generacije, od 1806. do 1933. godine, a najveći tehnološki razvoj i proizvodnju piva će dostići za vreme trećeg Nandora Gerbera (1880 - 1910). Zanimljivo je daje upravo on sagradio porodičnu kuću u kojoj je danas smešten Gradski muzej. Poslednji vlasnik iz porodice Gerberovih je svojim lošim rukovođenjem i prekomernim trošenjem kapitala, doveo pivaru do propasti. Zagrebačka banka od koje je uzimao novac u zajam, u ime neisplaćenih dugova je prisvojila pivaru i 1933. godine je zatvorila. Tako se tradicija Gerberovih u pivari završila. Stari Gerber je još uvek bio živ, umro je tek sledeće godine u devedesetoj godini života, doživevši da vidi propast fabrike kojoj je posvetio ceo svoj životni vek.
Pivara će biti pod ključem sve dok je 1940. godine ne otkupi jedno akcionarsko društvo pod imenom "Labor". Generalno je popravljena, a proizvodni pogoni su ponovo počeli sa radom 10. januara 1941. godine. Tokom Drugog svetskog rata ova fabrika će biti u vlasništvu mađarskog akcionarskog društva "Merkur". Nakon oslobođenja Bečeja i normalizacije u državi, preduzeće 1947. godine menja naziv u pivara "Partizanka". Pivara će 1959. godine postati deo PIK - Bečeja i radiće, sa većim ili manjim uspehom, do 2007. godine kada će otići u stečaj.
Sa proizvodne trake su tokom dugog veka postojanja "sišli" mnogi proizvodi. Ovde sam prikazao samo neke od njih u nadi da će izazvati nostalgiju kog starijih Bečejaca. U pivari su snimane i scene za film Gorana Paskaljevića "Poseban tretman" iz 1980. godine. Danas je zgrada pivare samo nemi svedok nekadašnje privredne moći i prosperiteta grada, koji još uvek odoleva zubu vremena.
kustos istoričar Gradskog muzeja Bečej
Nemanja Karapandžić
