Dvorac Sokolac u Novom Bečeju, zajedno sa pratećim objektima, parkom, šumskim i poljoprivrednim zemljištem, ponuđen je na prodaju u okviru stečajnog postupka, dok je Skupština opštine Novi Bečej na poslednjoj sednici donela odluku da otkupi tri umetnička dela koja su potekla iz ovog kompleksa, kako bi ona ostala u javnom vlasništvu.
Kako je na 13. sednici Skupštine opštine obrazložio predsednik opštine Saša Maksimović, Opština formalno ima mogućnost da učestvuje u kupovini dvorca Sokolac, ali bi to podrazumevalo donošenje posebne odluke o učešću u licitaciji, sa unapred utvrđenim iznosima do kojih bi mogla da ide. Prema njegovim rečima, takva procedura nosila bi rizik od nesporazuma i negativnih reakcija u javnosti, jer bi se postavljala pitanja do koje cene se licitiralo i iz kog razloga bi Opština učestvovala u kupovini objekta koji se prodaje u okviru stečajnog postupka.
Govoreći o samom objektu, Maksimović je naveo da je „dobro da dvorac Sokolac nađe novog vlasnika i da ima zainteresovanih“, dodajući da je, prema njegovim rečima, početna cena „oko 38 miliona dinara“. On je istakao da se „država do sada nije interesovala“ za preuzimanje ovog objekta, kao i da Opština, imajući u vidu stanje dvorca i visoke troškove koje bi takvo vlasništvo povuklo, nema realan interes da postane vlasnik još jednog dvorca.
Šta se zaista prodaje u stečaju
Prema zvaničnoj prodajnoj dokumentaciji iz stečajnog postupka, u okviru imovinske celine 4 ne prodaje se samo zgrada dvorca Sokolac, već čitav kompleks. Predmet prodaje su upravna zgrada površine 287 kvadratnih metara, porodična stambena zgrada – stan domara od 86 kvadratnih metara, objekat nekadašnje benzinske pumpe od 28 kvadratnih metara, kao i velika zgrada poljoprivrede – mašinska radionica površine 602 kvadratna metra.
Uz objekte, prodaje se i građevinsko zemljište na više katastarskih parcela, ukupne površine veće od 54.000 kvadratnih metara, uključujući zemljište pod objektima i prostor koji je u katastru evidentiran kao javni park. Posebno je obuhvaćen sam dvorac „Sokolac“, upisan kao objekat kulture, sa upisanom površinom od 810 kvadratnih metara, dok ukupna površina objekta na terenu iznosi 1.472 kvadratna metra. Dvorac se prodaje kao suvlasnički udeo od tri četvrtine, dok je preostala četvrtina u vlasništvu preduzeća MIP AD Zrenjanin, koje se nalazi u likvidaciji.
Prodajom su obuhvaćene i dodatne parcele – šumsko zemljište u potesu Jatov, površine oko 40.000 kvadratnih metara, kao i poljoprivredno zemljište – njive prve i druge klase, ukupne površine oko 5.700 kvadratnih metara. U okviru iste imovinske celine prodaju se i oprema i nameštaj koji se nalaze u dvorcu i upravnoj zgradi.
Ukupna početna cena za ovu imovinsku celinu iznosi 38.131.622 dinara.
Umetnine izdvojene kao posebna celina
U istoj prodajnoj dokumentaciji umetnička dela su izdvojena kao posebna imovinska celina (Celina 5). Reč je o tri slike: „Portret Lenke Dunđerski“ iz 1892. godine, kao i dve slike „Cveće u vazi“ autora Dragutina Inkiostrija iz 1912. godine. Ova umetnička dela su, na osnovu rešenja Narodnog muzeja, utvrđena kao kulturno dobro.
Upravo zbog toga Opština Novi Bečej odlučila je da pokrene proceduru otkupa umetničkih dela preko muzeja, koristeći pravo preče kupovine, kako bi ona ostala u javnom vlasništvu i bila dostupna građanima. Nakon okončanja postupka, dela će, po potrebi, biti restaurirana i potom izložena u Domu kulture.
Sokolac i pitanje javnog interesa
Dvorac Sokolac podignut je krajem 19. veka kao deo imanja porodice Dunđerski i decenijama je bio rezidencijalni i upravni centar veleposedničkog kompleksa. Nakon Drugog svetskog rata objekat je nacionalizovan, a kasnije je menjao namenu i vlasnike. Iako je danas zapušten, za mnoge Novobečejce on predstavlja važan deo lokalne istorije i kolektivnog sećanja.
Imajući u vidu obim imovine koja se prodaje u stečaju, kao i simbolički značaj koji dvorac Sokolac ima za lokalnu zajednicu, otvara se šire pitanje – da li bi o ovakvim temama i odlukama koje se tiču zajedničkih dobara trebalo sistematičnije uključivati same građane.
Zbog toga portal Webinfo poziva građane da u komentarima na Fejsbuk stranici portala iznesu svoje mišljenje o tome da li smatraju da bi o sudbini ovakvih objekata i drugim važnim lokalnim pitanjima trebalo više pitati građane.
